mekar harum kuntuman bunga
disiram dengan madah pujangga
terasa tak puas ku renung matanya
bersinar bagai cahaya purnama
indah bulan kerana cahaya
terang benderang alam semesta
senyuman terukir sungguh bermakna
menyuburkan tandusnya sekeping jiwa
hendak mengail ikan di kali
sayangnya kail tersangkut duri
tak perlu dibilang berkali2
rindu tersemat didalam diri
terasa lapar makan coki2
tak kenyang lagi sila mkn sumi
ingin rasanya kau selalu disisi
menemaniku setiap hari
nak kata puisi tak macam puisi
nak kata pantun aku pon tak reti
biar lah ape pon nak jadi
sayang..i love u..really...
~melintang pukang~
No comments:
Post a Comment